© 2017 by lifecraft. All rights reserved.

Please reload

Recent Posts

Υπερκόπωση γονέων

October 20, 2017

1/1
Please reload

Featured Posts

Γιατί η λογική δε λειτουργεί, όταν τα παιδιά (και όχι μόνο) είναι εκτός ελέγχου;

March 29, 2018

Όταν βρισκόμαστε εκτός ελέγχου (υπό την επήρεια του θυμού, του φόβου, του άγχους ή όποιου άλλου αρνητικού συναισθήματος) δε μπορούμε να σκεφτούμε λογικά. Ο λόγος που αυτό συμβαίνει είναι, επειδή εκείνη τη στιγμή δεν έχουμε «πρόσβαση» στον προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου μας, το κομμάτι εκείνο που συνδέεται με τη λογική και την κρίση μας. Για το λόγο αυτό, καταφεύγουμε στην αντίδραση «πάλης ή φυγής» (fight or flight), την οποία έχουμε κληρονομήσει από τον εγκέφαλο των πρωτόγονων ανθρώπων, όταν βρίσκονταν μπροστά σε ένα θηρίο/απειλή.

 

Όταν τα παιδιά βρίσκονται υπό το καθεστώς «πάλης», μπορεί να φωνάξουν, να χτυπήσουν, να κλοτσήσουν ή να πετάξουν πράγματα. Εκείνη τη στιγμή, το να τους ρωτήσουμε το λόγο που το κάνουν αυτό ή να προσπαθήσουμε να συζητήσουμε μαζί τους, είναι μάταιο. Σε αυτή την κατάσταση τα παιδιά δε μπορούν να σκεφτούν. Το να τα ενθαρρύνουμε να χρησιμοποιήσουν λέξεις, προκειμένου να περιγράψουν αυτό που νιώθουν, αν είμαστε αρκετά τυχεροί εκείνη την ώρα, μπορεί να βοηθήσει το παιδί να χρησιμοποιήσει και πάλι το «σκεπτόμενο» κομμάτι του εγκεφάλου του. Το να του φωνάξουμε, να το τιμωρή

 

σουμε ή να το απειλήσουμε με συνέπειες για αυτήν του την πράξη, αποτελούν στρατηγικές που δε λύνουν την ουσία του προβλήματος, δεν εστιάζουν στο συναίσθημα στο οποίο οφείλεται η συμπεριφορά του παιδιού, μας απομακρύνουν συναισθηματικά ακόμα περισσότερο από το παιδί και προκαλούν ρήγμα στη σχέση και την εμπιστοσύνη γονιού-παιδιού.

 

Παρ’ όλα αυτά, δε μπορούμε να αφήσουμε την επιθετικότητα ενός παιδιού να λειτουργεί χωρίς να κάνουμε κάτι για αυτό. Αρκεί να στοχεύσουμε στο πραγματικό πρόβλημα, που είναι η συναισθηματική αποσύνδεση του παιδιού με εμάς. Αυτό που πραγματικά μπορούμε να κάνουμε είναι να μείνουμε δίπλα στο παιδί, προσφέροντάς του την αμέριστη προσοχή και αγάπη μας, βάζοντας ταυτόχρονα ένα σαφές όριο στη συγκεκριμένη συμπεριφορά. Αυτό, πιθανότατα, θα έχει σαν αποτέλεσμα το ξέσπασμα των συναισθημάτων που το είχαν κατακλύσει. Μπορεί να γελάσει, να κλάψει, να έχει μία έκρηξη θυμού (tantrum). Μένοντας δίπλα τους και αφουγκραζόμενοι τη συναισθηματική τους «ακαταστασία», θα τα βοηθήσουμε πραγματικά να αρχίσουν να χρησιμοποιούν και πάλι τη σκέψη τους.

 

Σε μεγαλύτερες ηλικίες (ήδη από 4 ετών) μπορούμε να εξηγήσουμε στα παιδιά τι ακριβώς συμβαίνει με τον εγκέφαλό τους κατά τη διάρκεια ενός ξεσπάσματος, να τα βοηθήσουμε να ονομάσουν τα συναισθήματα και να κατανοήσουν τη σύνδεση αυτών των συναισθημάτων με τις αντιδράσεις τους, ενισχύοντας έτσι τη συναισθηματική τους νοημοσύνη.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Follow Us