© 2017 by lifecraft. All rights reserved.

Please reload

Recent Posts

Υπερκόπωση γονέων

October 20, 2017

1/1
Please reload

Featured Posts

Growth Mindset ή αλλιώς νοοτροπία ανάπτυξης: πώς να την εμφυσήσουμε στα παιδιά;

March 22, 2019

 

Καθένας από εμάς έχει αντίληψη των ικανοτήτων και δυνατοτήτων του. Αυτή η αντίληψη αποτελεί μέρος της νοοτροπίας μας και καθορίζει ως έναν βαθμό το πώς προχωράμε στη ζωή μας.

 

Υπάρχουν λοιπόν 2 νοοτροπίες: α) η νοοτροπία σταθερότητας: πιστεύουμε ότι η νοημοσύνη μας σχετίζεται με γενετικά χαρακτηριστικά, την αποκτούμε όταν γεννιόμαστε και δεν αλλάζει, και β) η νοοτροπία ανάπτυξης: πιστεύουμε πως η νοημοσύνη «πλάθεται», αλλάζει και βελτιώνεται όσο ζούμε.

 

Μελέτες έχουν δείξει ότι άτομα με νοοτροπία ανάπτυξης αντιμετωπίζουν το σχολείο και τον χώρο εργασίας ως περιβάλλοντα όπου κρίνεται η απόδοσή τους, ενώ άτομα με νοοτροπία ανάπτυξης ως περιβάλλονται όπου οι ίδιοι εξελίσσονται, βελτιώνονται και αναπτύσσονται. Είναι, λοιπόν, φανερό ότι άτομα με νοοτροπία σταθερότητας έχουν περισσότερο άγχος για την απόδοσή τους. Μελέτες έχουν δείξει ότι παιδιά με νοοτροπία ανάπτυξης τα πηγαίνουν πολύ καλύτερα κατά την διάρκεια της εκπαιδευτικής τους πορείας.

 

Είναι σημαντικό ότι η νοοτροπία ανάπτυξης καλλιεργείται και «μαθαίνεται». Πώς μπορούμε ως γονείς να συμβάλλουμε σε αυτό;

1) Μιλάμε στα παιδιά μας για το πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος: κάθε φορά που προσπαθούμε κάτι, ακόμη και αν δεν το καταφέρουμε, ο εγκέφαλός μας δημιουργεί νέους νευρώνες ώστε την επόμενη φορά να μπορεί να ανταπεξέλθει καλύτερα σε κάτι αντίστοιχο. Αυτή ακριβώς είναι η αξία της εξάσκησης, είτε πρόκειται για κάποιο άθλημα, για μαθήματα, για την εκμάθηση κάποιου μουσικού οργάνου, κλπ.

 

2) Αντιμετωπίζουμε τα λάθη και τις αποτυχίες ως μέρος της διαδικασίας της μάθησης. Παραδεχόμαστε ότι όλοι κάνουμε λάθη και όλοι έχουμε αποτυχίες, και αναφέρουμε δικά μας λάθη και δικές μας αποτυχίες ως παραδείγματα. Επίσης εξηγούμε τι μάθαμε από τις αποτυχίες και τα λάθη μας. Γινόμαστε, έτσι, πρότυπα ως προς τη νοοτροπία ανάπτυξης για τα παιδιά μας.

 

3) Ενθαρρύνουμε τα παιδιά μας να δουν τους εαυτούς τους ως άτομα που εξελίσσονται: το ότι δεν κατάφεραν κάτι τώρα, δεν σημαίνει ότι δε θα το καταφέρουν στο μέλλον. Το ότι ένας συνομήλικός τους έμαθε π.χ. να κάνει ποδήλατο νωρίτερα, δε σημαίνει τίποτα. Καθένας έχει τον δικό του ρυθμό, αλλά τελικά όλοι θα τα καταφέρουν. Όταν παραπονιούνται ότι «δεν μπορούν», είναι χρήσιμο να τονίζουμε ότι «δεν μπορούν ΑΚΟΜΑ».

 

4) Επιβραβεύουμε την προσπάθεια και όχι το αποτέλεσμα. Ειδικότερα, επιβρεβεύουμε την σκληρή δουλειά και την βελτίωση, και δεν αποζητούμε το τέλειο για να πούμε μπράβο.

 

5) Αποφεύγουμε τις «ταμπέλες»: δε λέμε «δεν είσαι καλός στα μαθηματικά, αλλά δεν πειράζει, είσαι καλός στα φιλολογικά». Λέμε «είμαι σίγουρος πως αν καταβάλλεις και στα μαθηματικά αντίστοιχη προσπάθεια με τα φιλολογικά, θα τα πας πολύ καλύτερα». Επίσης, δεν τονίζουμε «σταθερά» χαρακτηριστικά των παιδιών (π.χ. «ο τάδε είναι καλός στα μαθηματικά», αλλά δίνουμε έμφαση στο ότι δεν υπάρχουν όρια στο τι μπορει να καταφέρει ο καθένας σε οποιονδήποτε τομέα, αρκεί να το θέλει και να το προσπαθήσει.

 

6) Εξηγούμε στα παιδιά τα δύο είδη νοοτροπιών, τις διαφορές μεταξύ τους και το τι αποτελέσματα έχουν στη ζωή μας. Αν νομίζουμε πως δεν θα καταλάβουν π.χ. λόγω ηλικίας την έννοια της νοοτροπίας, μπορούμε να μιλήσουμε με απλά λόγια και να διηγηθούμε π.χ. τον μύθο του Αισώπου με τον λαγό και τη χελώνα, ή μια απλή ιστορία που να δείχνει την αξία της προσπάθειας και του να μην τα παρατάμε.

 

Πόσα από τα παραπάνω κάνουμε στην καθημερινότητά σας ως γονείς; Ποτέ δεν είναι αργά για μια αλλαγή προς το καλύτερο!

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Follow Us